Şiirden geriye kalan satırlar:
Yarım kalan her cümle, içimize saplanan bir yalnızlıktır.
Sevda, kaybolmuş bir hayalin izini sürerken gönülde büyüyen ve sığmayan bir acıdır.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Yarım kalan her cümle, içimize saplanan bir yalnızlıktır.
Sevda, kaybolmuş bir hayalin izini sürerken gönülde büyüyen ve sığmayan bir acıdır.
İÇİME SIĞMIYOR ACIM BİLMEZSİN
Bilir misin, gönülden geçen elemleri?
Göz kapaklarında bütün bir dünün kayboluşunu…
Kendi kendinle sessiz sedasız boğulmayı,
İki satırlık hasretin nasıl dokunduğunu…
“Biz” diyorum… ikimizden ne kalacak ki,
Savrulmuş günlerden başka ne var geriye?
Darağacına asılı bir mektup, bir kart...
Göz yanıldı, gönül yaralandı iyiden iyiye.
Aramakla geçen bir ömrün arifesindeyim,
Aşk yeri, izi belirsiz yitik bir hayal.
Cismi, zihnimde çoktan silinmiş,
Vuslat yurdunda yokluğa düşmüş bir abdal…
Yoklukla varlık arasında bitmeyen bir yolculukta,
Kıyı bucak uzak… mecalsiz kaldı sol yanım.
Yakıcı türküler, izinsiz ölüm orucunda…
Özledikçe büyüyor; içime sığmıyor acım,
Ne bir hatıra kaldı avcumda tutabildiğim,
Ne de sesin… geceleri avutacak…
Zamanla barışamadım,… neyleyeyim?
Her adımda, içimde bir şey daha kırılacak.
İşte böyle; eksik bir şiir gibi kaldım,
Her dizede biraz daha kendime battım.
Gönlümden geçen seninle doluydu…
Ben seni, en çok da yokluğuna anlattım.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: “Bazı acılar kelimeye sığmaz… Sadece içimizde büyür. Ne zamana anlatabiliriz, ne de susarak gömebiliriz. Bu şiir, içime sığmayan bir acının, kelimelere taşan yankısıdır. Aşkın kaybında saklı kalan bir kimlik, özlemin kıyısında durmadan kanayan bir yürek ve yoklukla varlık arasında sıkışmış bir ‘ben’... Herkesin hayatında sığamadığı bir yer vardır; bu şiir o yerin iz düşümüdür.”
29 Kasım 2022 / Salı / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.