Şiirden geriye kalan satırlar:
Yokluk, en derin resimleri duvara çizer.
Kelimeler küsünce duygular arada kalır.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Yokluk, en derin resimleri duvara çizer.
Kelimeler küsünce duygular arada kalır.
TEMMUZUN YILDIZLI KARANLIĞI
Akılda düşünce, dilde söz acıdır;
Bir şarkıda çürütür için için solunu.
Gözlerinden akan acının resmidir,
Üşütür bakışların, mevsimin ruhunu.
Günler geçer, bilmez neyi eskittiğini,
Çocukluk anıları dudaklarından süzülür.
Temmuzun yıldızlı karanlığında,
Yalnızlık kaplar içini, büyür de büyür.
Kalemden dökülür gün gün iliklerine;
Ellerinde kır çiçekleri, delik deşik.
Yelken alma vaktin geçip gitmiş;
Özlem nehir gibi çağlar, ölümle bitişik.
Hiçbir şey aynı kalmaz, mevsimler değişir;
Şubat soğuğu gibi üşütür orak ayında.
Şiirler dolanır gecenin etrafında,
Kalbin yanar, yanar da durur yolun sonunda.
Bir gülüş kalır sadece akşamdan,
Gözlerinin ucuna sığınmış bir hece.
Ne bir yol açık, ne bir yürek tamam;
Temmuz karı erir, hatıran hatırama değince.
Bir resim sarar duvar diplerini,
Renkleri solmuş bir ömrün kenarında.
Kime desem seni, hangi şiir duyar?
Kelimeler bile küser bazen, kalır arada...
Şimdi sen, en suskun halimsin gecede,
Bense sende kaybolmuş bir iz.
Ne yıldız parlar, ne rüzgâr diner içimde…
Yokluğunla kalır... solmuş bir deniz.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Unutma, sevgili okur, bu şiir sadece kelimelerden ibaret değil. Her dizede bir parça sessizliğim, bir damla yalnızlığım saklı. Belki sen de gecenin karanlığında kendi yıldızını ararken, o suskunlukta benimle buluşursun. Şiir, yalnızca yazanın değil, okuyanının da yüreğinde tamamlanır; öyleyse durma, içindeki denize bak ve hissedebildiğin kadar hisset.
10 Temmuz 2021 / Cumartesi / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.