Sen diye sayıklayan bir yürek,
Sarı mavi düşlerimde gözlerine takıldı.
Sevmek yoktu aslında aklımda,
O boncuk gözlerin olmasaydı.
Sevdanın rengi o gülüşün,
Bir kalem, bir paket sigara…
Baktıkça çoğalıyor aksinde,
Sığar mı mektuplara bağıra çağıra?
Bırak beni boğulayım deryanda,
Dibe vurup vurup dağılayım.
Küçücük gözbebeklerinde utangaçlığımla,
İki ayrılık arasında kalbine sığınayım.
Bir şeyler var baktıkça çoğalan,
Ben bu derde düştüm düşeli sırılsıklamım.
Gökyüzünü taşıyan o gözlerinde,
Avuçlarıma bıraktığın maviliklerde yapayalnızım.
Ben seni düşünürken eksiliyor akşamlar,
Bir şiir susuyor dudağımda her gece.
Adını andıkça ürperiyor içimde kalan,
Ve mavin sararıyor sensizliğin hecesince.
Ellerin ellerimden gittiğinden beri,
Sarı bir hasretle doluyor günlerim.
Sensiz geçen bahar neye yarar?
Yüreğim titriyor… son zemherideyim.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Bu şiiri yazarken, aslında kendimle de hesaplaştım. Bir renk değildir sadece “sarı” ya da “mavi”… Bir bakışın, bir gülüşün insanda bıraktığı izdir. Belki siz de sevdiniz bir zamanlar gözleriyle gökyüzünü taşıyan birini. Belki hâlâ akşamları adını fısıldıyorsunuz, tıpkı benim gibi. Şunu bilin ki: insanın kalbine düşen renk, ömrünün en inatçı lekesidir. Benim lekem, sarı ve mavi oldu… Belki sizin renginiz başka. Ama eminim ki, içinizde bir yerlerde bu dizelerin karşılığını bulacaksınız.
3 Temmuz 2022 / Pazar / Bartın