Şiirden geriye kalan satırlar:
Hasretinle yanan bir yürek, deniz ortasında çırpınan bir gemi gibidir; yönsüz, yorgun, yalnız.
Kırık bir şemsiyeye benzer umut; rüzgâr estikçe savrulur ama atılmaz.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Hasretinle yanan bir yürek, deniz ortasında çırpınan bir gemi gibidir; yönsüz, yorgun, yalnız.
Kırık bir şemsiyeye benzer umut; rüzgâr estikçe savrulur ama atılmaz.
KAHROLUYORUM
Beklemek hiç bu kadar uzun olmamıştı;
Yokluğunda durdu yüreğim.
Sırılsıklam özledim, sağanak sağanak…
Yarama merhem olmanı ne çok bekledim.
Sen, yara üstüne yara deşmeyi seçtin;
Zerrem zerrene hasret…
En olmadık zamanlarda,
Gözlerin aklıma düşüyor, sonrası cinnet.
Şu an ne haldeyim, nereden bileceksin?
Hani sormazsın ya, belki olur ya…
Son dileğin nedir diye soracak olursan:
Ölmeden seni göreyim… sonra uçmaya.
Martının simide aşkını bilir misin?
Bir lokma simit için kalbinin üşüdüğünü;
Havada taze bir ekmek kokusu,
Ellerinde kelepçe… tütüne hasret türküsünü.
Bugün gökyüzü bulutlu;
Öyle demişti ya şair:
“Öyle bir havada gel ki…”
Vazgeçmek mümkün olmasın ve sair.
Bu aralar ağlamaklı oluyorum hep;
Bir çay koyup demine çöküyorum.
Yolculuklarım otobüsün sol camında,
O kilometrelerce uzakta… bense kahroluyorum.
Hasretinle yanarken, yitik bir gemiyim;
Bir son bekleyiş içinde, sessizce boğuluyorum,
Kıyıya vuran umutlarım kırık birer şemsiye…
Sen gelene dek, bu hüzünle savruluyorum.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Bu şiir, bir bekleyişin çığlığıdır. Zamanın tüm ağırlığına rağmen gelmeyeni, bir ihtimal uğruna hâlâ yol gözleyen bir yüreğin iç çekişidir. Her dizesi, hasretin en derin noktasından süzülüp gelen bir iç sızısı, bir kayboluşun ve vazgeçemeyişin şiiridir. Kırılgan bir umutla yazıldı; uçurumun kenarındaki bir sevdanın, “belki gelir” umuduna tutunmuş halidir. Ve evet, bazı yaralar geçmiyor; bazı bekleyişler de…
7 Mayıs 2023 / Pazar / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.