Şiirden geriye kalan satırlar:
En derin kâbus, gözlerini kapattığında gördüğündür.
Beklemek, kapısı hiç çalmayacak bir özleme penceredir.
Şiirden geriye kalan satırlar:
En derin kâbus, gözlerini kapattığında gördüğündür.
Beklemek, kapısı hiç çalmayacak bir özleme penceredir.
KÂBUS
Boğaza kaçıp, nefessiz bırakan sözlerin,
Çok ince bir çizgide, ölümle yaşam gibi…
Tam da alnımın ortasında, gündüzle gece arasında,
Bitecek bir gün… bitecek dediğin: hayatın mürekkebi.
Hatırlar, sonra unutursun bu gerçeği:
Uğrunda kendini yitirmek nasır tutmuş bir yangınmış…
Bir gün yüreğine yüklediğim o suskun kelimeler,
Gözünü kanatır, dilini susturur, içten içe ağlatırmış.
Olamadık ıssızlığına bir kelime… sesine bir ses;
Sönüp gitti, yanıp kül oldu seni beklerken yıllarım.
Kara bir kışın ortasında ne açıldık, ne kapandık;
Nerede ve neden o kapı aralık, hâlâ ona yanarım.
Onarılmaz yaralar ağlatır… elim titrer,
Dönüp baksaydın bir kez, düştüğümü görürdün.
Ziyan olup gitti bir ömür, yarım kalan bir hikâyede,
Kırışmış beyaz alnına yılgın bir keder çöktüğü gün…
Ne zaman ki “şimdi gelsen” dediğimde,
Sıçrayarak uyanırım; çığlık içime saklanır…
Gırtlağıma bir şey düğümlenir, yediklerim geçmez.
O an uyurum… insan uyudu mu, unutuyor sanır…
Ve ne zaman bir ses duysam sen sandığım,
İçimde kıvranır yılların sessiz sancısı.
Uyandığım her sabah, bir önceki günden eksik;
Gözlerimde asılı kalan o kâbusun yankısı…
Artık anlıyorum, bu suskun çığlıkta:
Ne sen döneceksin, ne ben unutabileceğim.
Her gece üzerime çöken bu kâbus bitmeyecek,
Çünkü ben seni, en çok uykumda seveceğim…
Halil Kumcu
📍Şair Notu: "Kimi geceler vardır, uyuyamazsın. Kimi geceler ise yalnızca uykuda yaşarsın özlemi… Bu şiir, tam da o uykuların koynunda doğdu." “Kâbus”, bir insanın kalbinde sessizce büyüttüğü, adını bile söyleyemediği bir özlemin yankısıdır. Kaybolmuş bir bakışın, yarım kalmış bir kelimenin, bir daha hiç çalmayacak bir kapının hüznüdür. Bu dizeleri yazarken ne bir gözyaşı yetti içimdeki yangını anlatmaya, ne de zaman hafifletebildi yükünü. Çünkü bazı sevdalar, sadece gecenin en sessiz anında uyanır… ve bazen insan, en çok uykusunda sever.
8 Ocak 2023 / Pazar / Bartın
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.