Şiirden geriye kalan satırlar:
Ömür takvimden eksilmez, yürekten eksilir.
Yaşlandıkça omuz değil, hatıralar ağırlaşır.
Zaman, sessizce yüreğimize çizgiler çizer; her çizgi bir hatıradır.
Her çizgi, yaşadığımız sevda ve kayıpların izidir.
Yalnızlık, en derin yaşlanma öğretmenidir.
BİR YAŞ DAHA EKSİLDİ ÖMÜR
Bir yaş daha aldım hayattan;
Zihnimde kelebekler uçuşuyor.
Cevabını bilmediğim sorular,
Bir bir düşüyor içime, acıtıyor.
Savrulurken düşlerim usul usul,
Sesin sesime değiyor, kahroluyorum.
Meğer sözlerin de birer kurşunmuş;
Her kelimenle kırk kere vuruluyorum.
Hiçbir gün aklına gelmeyen,
Dört bir yanın birden çevrilir, başına gelir.
Kendinden kaçmak istersin;
Bakarsın, ömür bitmiş… dününden eksilir.
Bitecek bu telaşlar, bu koşuşturmalar…
Penceremden akıp gidiyor zaman.
Yanından yürüyüp geçtiğim ağaçlar,
Sessizce kurumuş gitmiş çoktan.
Şimdi yaslandığım yürek üşüyor,
Buz gibi yalnızlığında.
En karanlık köşesindesin düşlerimin,
Yeşil bir ırmağın kıyısında.
Çıkıp gelsen… bir ses olsan;
Dilinde bir nefes, bir “merhaba”...
Kınalı bir bahar gibi,
Usulca yaşlansan başın omzumda.
Ve ağlasan, hıçkıra hıçkıra, doya doya,
Belki dinerdi yüreğimin üşümesi.
Kirpiklerimde yağmurlar duman duman,
Burnumda tütüyor sarı saçlarının harmanisi.
Bir yaş daha eksildi ömrüm,
Bir basamak daha kırıldı dünden.
Yüzümde beliren her çizgi,
Derin bir iz bırakıyor ikimizden.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Sevgili okur, bazen kelimeler yeterli gelmez, değil mi? Ben de burada öyle kaldım; her yaşın ardında bir eksiklik, her eksikliğin içinde bir hüzün… Bu şiiri yazarken sana değil, kendime dertlendim aslında. Ama sen de okurken kalbine dokunsun istedim; çünkü bildiğim bir şey var: Her yüreğin bir yerinde eksilen bir parça vardır ve biz onu her gün biraz daha hissederiz. Okurken sus, hisset, belki de bir yaş daha eksilmiş ömründen biraz da senin olacak…
15 Mayıs 2022 / Pazar / Bartın
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.