Şiirden geriye kalan satırlar:
Giden unutmaz aslında; kalan, unutamamanın azabını taşır.
Her veda, yarım kalan bir ömrün başlangıcıdır.
Ayrılığın dili yoktur; gözler anlatır, kalp susar.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Giden unutmaz aslında; kalan, unutamamanın azabını taşır.
Her veda, yarım kalan bir ömrün başlangıcıdır.
Ayrılığın dili yoktur; gözler anlatır, kalp susar.
AYRILIK
Yılın son demlerinde bir Aralık gecesiydi,
Dilime gam düşmüş, yüzüme çökmüştü hüznün.
En uzun gecede mevsim beyaza hasret kalmıştı;
Yürüyordum kaldırımlarda, üşüyerek her gün.
Ruhum titrer, hapsolurum; başlarım sensizliği yaşamaya,
Unutulmuşluğuma kar yağar, zindanın kapısı aralık.
Açıp bağırsam pencereyi, yüreğim soğur mu sanırsın?
Senli dünlere sarılır, avunur düşlerimdeki bu ayrılık.
Takvimde asılı günler tükeniyor ceylan sessizliğinde,
Avuçlarıma kış geldi, son sigaramın ateşiyle ısınır.
Aylar, yıllar geçerken ömürden iz bırakır aralıksız;
Ah bu içimdeki kıymık… delip geçer, seni çağırır.
Yaprağın üstündeki çiğ tanesi, tuz-ekmek hakkı gibi,
Sözlerin canıma batıyor; nefessiz kalıyorum.
Meğer ölmek, senin benden gittiğin günmüş,
Gün zehir, hayat koca bir yalan… bu benim son uykum.
Sensizliğin en soğuk yerinde sustum; kendime küstüm,
Sığmadım hiçbir geceye; hiçbir gün doğmadı bana.
Kalbim kırık bir cam gibi, ışığı bile kesiyor içimden;
Ne bir ses kaldı senden, ne de yankısı duvarlarda.
Şimdi ellerinle başlar her vedanın en ağır anı,
Adını andığımda bile yutkunur karanlık aynalar.
Yaşam buysa eğer, sensiz sürgün bir ömür;
Gözlerimi kapatırım usulca... ve yalnız seni anar.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Bu şiir, aslında benim değil… Kimi geceler sizin pencerelerinizden içeri sızacak, kimi sabahlarda kahvenizin dumanına karışacak. Ayrılık, bir tek kişinin çektiği bir yük değil. Çünkü hepimizin kalbine değen, hepimizin gecesine çöken ortak bir karanlık… Ben yazarken üşüdüm, belki siz okurken içiniz yanacak. Ben sustum, belki siz içinizden bağıracaksınız. Ama ne olursa olsun, bilin ki ayrılık denilen şey, bizi aynı yerde buluşturan gizli bir kardeşliktir. Eğer bu dizelerde kendi yaralarınızı görürseniz, sakın şaşırmayın; çünkü bu şiirin asıl sahibi sizsiniz.
24 Aralık 2021 / Cuma / Bartın
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.