Şiirden geriye kalan satırlar:
Aynaya bakınca kendini değil, kaybettiklerini görüyorsan yaş almışsındır.
Her kırışıklık bir cümledir; ömrün dudaklarında susturduğu.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Aynaya bakınca kendini değil, kaybettiklerini görüyorsan yaş almışsındır.
Her kırışıklık bir cümledir; ömrün dudaklarında susturduğu.
AYNADA GÖRDÜĞÜN
Bu aynadaki de kim, bu gördüğüm yüz?
Gri saçlı, alnında derin çizgili biri;
Sanki bir düşte karşılaşmışız,
Yüreği eksik, sürgün yemiş… belli ki.
Gökyüzünde sonbaharın nefesi, güz dumanı;
Ağaçlarda kasım rengi, sıla özlemi.
Kızıl gün batımında ayrılık kuşları,
Ve vakit… alıp başını gitme mevsimi.
Her gidiş, bir vazgeçişmiş aslında;
Rüzgâra kapılan bir yaprak bilir.
Son mısralarında hayatın,
Gün olur… bir yürekte sessizce dile gelir.
İçini saran hüznü susturamazsın hiçbir vakit;
Yalandı belki… o aynada gördüğün her şey.
Soğuk bir mevsimin eşiğindeyim şimdi,
Zihninden yansıyan yarım kalan hiçbir şey.
Bu ben… soğuk bir mevsimin eşiğinde,
Tutamadım, akıp gitti zaman.
Ömrün beşinci mevsiminde artık,
Aynada gördüğün her şey… yalan.
Sözcüklerin çığlıklarından kendime not:
Aşk, hasret, yalnızlık, vuslat ve hüzün.
Beş mevsim geçti aynadan;
Şakaklarıma yağan… belki bu son güzün.
Taze mezar toprağı kokuyor, çürümüş;
Bu, ölümün baş döndüren buğusu.
Beş parmağın hüznü kalır yüzünde,
İçine konuşur iki elin… son yolcusu.
Aynada gördüğün derin çizgiler,
Geriye dönüşü olmayan ahındır.
Dem tuttu dilim… büküldü belim… neredesin?
Gözlerin, balyoz gibi iner aylardır.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: "Aynada Gördüğün", zamanın ruhumda açtığı ince yarıkları, geçmişin sızısını ve aynalarda kendini arayan bir insanın sessiz çığlığını anlatıyor. Her bir dizede, yılların geride bıraktığı yorgunlukla yüzleşirken, aynada gördüğüm yüz artık sadece bir suret değil; hatıralarla ağırlaşmış bir ömrün izdüşümüdür. Bu şiir, sadece yaş almanın değil, içsel yalnızlığın da izlerini taşır. Bazen bir mevsimin eşiğinde, bazen bir mezar toprağının kokusunda saklı kalan o tarifsiz duygular… Belki de herkesin bir gün kendi aynasında göreceği sessiz bir vedadır bu. Kalbinde zamana, kayıplara ve hayata dair suskunluklar taşıyan her okura… Bir iç çekiş, bir durup düşünüş anısı olarak ithaf ediyorum.
10 Kasım 2022 / Perşembe / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.