Şiirden geriye kalan satırlar:

·         Silinmeyen anılar, bir mezar taşında canlanan hasret gibidir.

·         Hasret, bir damla gözyaşı kadar ağırdır.

VAZGEÇİŞLERİN KIYISINDA

Vazgeçişlerin kıyısında bekler anılar;
Bir çift göze dalar, susturamazsın.
Sımsıcak üşürsün geçtiğin yollarda;
Bir şarkıda buruk bir acıyla kalırsın.

Gecelerine geçmişin rüyaları düşer;
Boğazın düğümlenir, bir şeyler kalır geride.
Zamanın silemediği, ölümün dindiremediği,

Bir türlü beceremediğin gitmelerde…

Siyah beyaz resimlerde sözcükler değişir;
Aklın kalır, gönlün kalır kaldırım taşlarında.
Gün gelir, iki damla gözyaşıyla canlanır;
Hasret, hasretle eskir bir mezar başında.

Yitirdiğin dünler düşer yüreğe;
Ezanla sala arasında bir noktacık.
Hatıra defterinde canlanır düşler;
Her biri bir ateş, bir kor, bir damlacık.

Bir bakış kalır akşamın eşiğinde,
Sustuğun her şey çığlık olur içinde.
Zaman geçer, sen geçemezsin kendinden;
Gölgen dolaşır eski bir şiirin izinde.

Ve bir gün, en sessizinden anlarsın:
Bazı vedalar asla bitmez aslında.
Anılar yaşar, sen silsen de cümleleri,
Çürürsün bir ömrü taşıyan yastığında.

Halil Kumcu

📍Şair Notu:  Sevgili okur, bu şiir, insanın kendi içinde yaşadığı vazgeçişlerin ve bırakamadığı anıların kıyısında bir bekleyiştir. Her dize, geçmişin gölgesinde kalan bir hatırayı, suskun ama çığlık kadar etkili bir hissi taşır. Okurken, kendi vedalarınızı, kendi kayıplarınızı ve silinmeyen izlerinizi hatırlayabilirsiniz. Şiir burada durur; ama gerçek tamamlanma siz okudukça, yüreğinizde gerçekleşir. Satır aralarında kendi sessiz çığlığınızı bulmanız dileğiyle.

10 Haziran 2021 / Perşembe / Ankara

Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Önceki Şiir   |   Sonraki Şiir