Şiirden geriye kalan satırlar:
· Bir yüz, bir ses, bir bakış; hepsi yıllarca yaşar.
· Sevda, zehirli çiçekler arasında açan nadir bir güldür.
· Bekleyiş, aşkın sessizliğe yazdığı mektuptur.
· Gözler, sözcüklerin ulaşamadığı yerlere dokunur.
· Bir anı, tüm ömrü taşır içinde.
UNUTMAK KOLAY MI?
Ne zaman ıssız bir koya demir atsam,
Dökülmeye başlar gözyaşlarım.
O sonsuz kederle gün ağardığında,
Düşler dünyasında kalakalırım.
Unutmak… Kaç zaman dünya hayatında?
Gözümün gördüğü, sesimin değdiği yerde,
Karşımda durduğun gerçeğini kabullenmek,
Vazgeçememenin büyüsüyle resmin önümde.
Başka hiç kimseyi hatırlamazken,
Zihnimden kayıp gidememen,
Bildiğim kelimelerden,
Bir harf kadar bile eksilmemen.
Bu, büyük bir ilahi lütuf belki de;
Kalbimi mengenende sıkarak,
Geçmişimdeki gölgen,
Ömrüm oldukça seni hatırlayacak.
Ne mümkün görüntünü silmek?
Arkamda kalan acı yıllardan,
Durup dururken baş dönmesi gibi,
Her karesi bedelini alıyor ta şuramdan.
Yüreğime kazınmış bir kere sesin;
Oğlun olsun, kızın olsun, hele bir deme.
Unutmak kolay mı?
Görmedin mi daha dün geldiğinde kabrime?
Halil Kumcu
📍Şair Notu: — “Unutmak kolay mı?” diye soruyorsun, değil mi sevgili okur... Sahi, unutmaktan söz ederken bile aslında hatırlamıyor muyuz? Bu şiir, 28 Aralık 2023’ün soğuk bir akşamında yazıldı. Yıl bitiyordu, insanlar yeni bir başlangıca hazırlanıyordu, ama ben bir bitişin içinde debeleniyordum hâlâ. Bazen bir ses, bir koku, bir fotoğraf yetiyor; yılların küllerinden bir yüz doğuyor yeniden. İşte o anda anlıyorsun ki zaman değil, insan eksiliyor. Ben bu şiiri, unuttuğumu sandığım bir hatıraya borçluyum. Her dizesi, bir kabir sessizliğinde yankılanan kalp atışı gibi yazıldı. Unutmak kolay değil sevgili dostum, çünkü bazı insanlar gitse bile, onların yokluğu içimizde yaşamaya devam ediyor.
28 Aralık 2023 / Perşembe / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.