Yüreğin Hilesiz Aynası: Halilî Der ki...
· Son menzili bir avuç toprak olanın, yüreğine dünyayı sığdırma hırsı niyedir?
Yüreğin Hilesiz Aynası: Halilî Der ki...
· Son menzili bir avuç toprak olanın, yüreğine dünyayı sığdırma hırsı niyedir?
NİYEDİR
Bayram gelse yâr neyime,
Elindeki taş niyedir?
Ağla derviş şu hâlime,
Gözündeki yaş niyedir?
Yalan dünyanın boyası,
Eritir kalbi mayası.
Gelip geçer her safası,
Bitmeyen telaş niyedir?
Bülbül feryat eder durur,
Felek sille vurur durur.
Ecel kapı çalar durur,
Sendeki bu hırs niyedir?
Malı mülkü bırakırlar,
Beyaz kefene sararlar.
Seni bir kabre koyarlar,
Bu acele iş niyedir?
Dünya bir gölgelik imiş,
Konan göçer bir han imiş.
Ahir sonu toprak imiş,
Dosttan bu kaçış niyedir?
Gönül ne eyler gurbette,
Ömür tüketir hasrette.
Şu fani, yalan cennette,
Yaşamla savaş niyedir?
Baş koyanlar meşk yoluna,
Canım feda yâr yoluna.
Kurban olayım yoluna,
Çektirdiğin ah niyedir?
Âşık söyler yürek yanar,
Gözü her gün yola bakar.
Madem sular Hakk'a akar,
Bahtımdaki kış niyedir?
Âşık olan çeker çile,
Düşer adın dilden dile.
Varırken o son menzile,
Sırtındaki yük niyedir?
Halilî der: Dertler derya,
Gördüğün bir tatlı rüya.
Ereceksen ulu nura,
Bu ham hayal, düş niyedir?
Sevgili Dost,
Şu fani âlemde hangimiz bir telaşın, bir koşuşturmanın peşine takılıp gitmedik ki? Gün geliyor başımızı yastığa koyduğumuzda, "Nedir bu bitmek bilmeyen kavga, neyin hırsıdır bu?" diye sormaktan alamıyoruz kendimizi. Dünya dediğin; rengine, boyasına kanıp oyalandığımız, konanın göçtüğü bir yolcu hanından ibaret. Bir yanda gurbetin, hasretin yükü; diğer yanda gönlümüze düşen o ince kış... Ama biliyoruz ki en nihayetinde bütün sular dönüp dolaşıp Hakk’a akıyor.
Bu türkü tadındaki kelamları dize dize dizerken istedim ki hem kendi nefsimle bir helalleşeyim hem de senin gönül kapını çalıp bir "Niyedir?" diye sorayım. Ağır gelen yüklerimizi, ham hayallerimizi bir kenara bırakıp o ulu nurun gölgesinde serinleyebilmek ümidiyle...
Gönlüne sükûnet, ömrüne bereket dilerim.
1 Ekim 2026 / Perşembe / Bartın
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.