Gönülden Gönüle Bir Niyaz: Halilî’nin Yüreğinden Dökülen Sırdaş Sözler:
Aşk dediğin mecnuna çölü yurt ettirir; yârin elinden zehir gelse, şerbet niyetine yutmayı öğretir.
Biz bozkırın tozunu yutmuşuz; sevmeyi sitemle, nazla değil, diz çöküp dille niyazla biliriz.
İÇTEN İÇE
Yüce dağ başında duman pus varken,
Yandı yanacak bu kül içten içe.
Şu yalan dünyada ömür yas varken,
Ağlar gözlerimde sel içten içe.
Dünya bir gölgelik, konanlar göçer,
Zaman dediğin şey göğü de deler,
Felek her bir kula bir libas biçer,
Eski yeminler ah der içten içe.
Cahilin sohbeti kalbe yük olur,
Kâmilin kelamı derde kök olur.
Aşkla yürüyen döngü hep yek olur,
Yakar mecnunları çöl içten içe.
Garip gönlüm bilmez mülkü binayı,
Hangi tabip sarar bende yarayı?
Kader bizim ile açtı arayı,
Çekildi sineme mil içten içe.
Yâr elinden içtim zehirli aşı,
Yastık ettim bastım bağrıma taşı.
Bozkırın rüzgârı, tozlu yoldaşı,
Niyazım sanadır, duy içten içe
İçimdeki hasret büküyor beli,
Bilinmez yerlere savurur yeli.
Hazana vurdukça feleğin eli,
Sızlar inceden bir tel içten içe.
Kapkara yazılmış garibin bahtı,
Ayrılık hançeri sineme battı.
Allah’ım neyleyim sarayı, tahtı;
Kavrulur yürekte köz içten içe.
Ecel şerbetini sunsalar bir gün,
Aslımız rüyadır, ölüm bir düğün.
Kavuşmak vaktiymiş o yâre bugün,
Gördüm ki ağlıyor kul içten içe.
Halilî'm kelamı söyleriz sazla,
Yürünmez sevdada sitemle, nazla.
Gönülden gönüle giden niyazla,
Dökülür dillerden söz içten içe.
Şair: Halil Kumcu (Halilî)
Gönüldaşlarım, ahvalimizi sorarsanız; biz de şu yalan dünyada konup göçen bir garip misafiriz işte... Neşet Ustamızın dediği gibi, "Nerede bir can var ise, gönlüne dokunmak gerek." Bizimki de laf değil; bağrımızda tüten közü, Bozkır’ın esip geçen rüzgârına verip sazın teline emanet etmek sadece.
İçten içe yanmanın, dertle hemhâl olmanın mekânı da zamanı da yokmuş. Garibin bahtı kapkara yazılsa da çilesi dille anlatılmaz bir yük olsa da bilirim ki; gönülden gönüle giden o gizli yolda yalnız değiliz. Bu sözler ne şan içindir ne şöhret için... Sadece şu fani âlemde bir garibin sitemine, bir garibin gözyaşına omuz verebilmek içindir.
Kelamımız ulaştığı yere dert değil, derman olsun. Cümleten aşka, hakikate ve gönül birliğine selam olsun.
8 Ekim 2026 / Perşembe / Bartın
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Önceki Şiir | Sonraki Şiir