Gönülden Gönüle Bir Niyaz: Halilî’nin Yüreğinden Dökülen Sırdaş Sözler:
Gurbet mekân değil, gönüldeki tenhalıktır.
Sözün bittiği yerde saz, ahın bittiği yerde tel titrer.
Gönülden Gönüle Bir Niyaz: Halilî’nin Yüreğinden Dökülen Sırdaş Sözler:
Gurbet mekân değil, gönüldeki tenhalıktır.
Sözün bittiği yerde saz, ahın bittiği yerde tel titrer.
GURBETHANE
Gurbet eli mesken etti,
Hayli zaman oldu, dön gel.
Gençlik çağım boşa gitti,
Günler yalan oldu, dön gel.
Yollar uzun, menzil ırak,
Kader kurmuş bize tuzak.
Saçlarıma yağdı bak ak,
Kışım ayaz oldu, dön gel.
Ayrılık büküyor beli,
Eser yanık sevda yeli.
Dertli dertli çalar teli,
Sazım efkâr oldu, dön gel.
Yazım döndü kış ayaza,
Dönüp durdum ben niyaza.
Ne hacet var alt yazıya?
Hâlim beyan oldu, dön gel.
Çiçek açmaz oldu bağım,
Karla kaplı yer, gök, dağım.
Söndü tüten tek ocağım,
Yuvam viran oldu, dön gel.
Gözlerimden akar yaşım,
Eğildi bu dertli başım.
Zehir oldu ekmek aşım,
Dünyam zindan oldu, dön gel.
Ateş düştü can haneme,
Sözüm geçmez hiç kalbime.
Şu fani gurbethaneme,
Hüzün sultan oldu, dön gel.
Gönül kuşu uçtu tenden,
Umut yoktu gayrı dünden.
Bir kuru gül kaldı senden,
Bahar hazan oldu, dön gel.
Garip kulum, susar nutkum,
Tutmuyor kanadım, kolum.
Başucumda bekler ölüm,
Vakit tamam oldu, dön gel.
Halilî’m der, bağrım yanar,
Yaram derin, durmaz kanar.
Her gelen bir hesap sorar,
Aşkım ziyan oldu, dön gel.
Şair: Halil Kumcu (Halilî)
Ey gönül dostu, safa geldin, safalar getirdin...
Bu satırları kaleme alırken gurbetin soğuk yüzüyle, sıla hasretinin yakıcı ateşi arasında mekik dokudum. Bizim "Kul Âşık" dediğimiz gelenek, öyle sırf kafiye tutturmak, kelimeleri dizeye dizmek değildir; yürekte pişen dertlerin, bağlamanın teline dökülüp sazla sözün bir olmasıdır.
"Dön Gel" derken sadece uzaklardaki bir yâre değil; kaybettiğimiz gençliğe, elimizden kayıp giden demlere, o eski huzurlu yuvamıza ve özümüzdeki o ilkbahara seslendim. Baştan sona 8’li hece ölçüsüyle, ecdadın Karacaoğlan’dan, Âşık Veysel’den bizlere miras bıraktığı o samimi ve duru dille dertleşmek istedim seninle.
Umarım kelamım kelamına, derdim derdine denk gelir. Sazın teline vurulduğunda, bir dizede kendi hikâyeni bulursan bil ki bu garip Halilî muradına ermiştir.
Sözümüz eksik, gönlümüz artık olsun... Yüreğin dert görmesin.
15 Ekim 2026 / Perşembe / Bartın
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Önceki Şiir | Sonraki Şiir