Şiirden geriye kalan satırlar:
Bir şehri terk edebilirsin, ama o şehir seni terk etmez.
Aşk bitti sanırsın, ama sesi kalır sokak aralarında.
İnsan en çok hatıralarına tutsak olur.
Unuttuğunu sandığın bir bakış, yıllar sonra ansızın kalbine oturur.
Geçmiş geçmez; sadece adını değiştirir.
TOZLU RESİMLER
Hayal sandıklarından zihnime sızan,
Masallara tutunurum ansızın, gözlerinde.
Camlarımı döven nice senli hatıralar,
Alev olur, bedenime yazılır bir kalemde.
Dumanı üstünde, kıpkızıl yaşlar süzülür,
Kısa aralıklarla, haziran akşamlarında.
Bedenimi çıkmaza sürükler kor bir ateş,
Yüzün, yüzüme oturur yokluğunda.
Soluğumu keser pranganın zinciri...
Umudun mavisi bile kor, içim acıyor.
Işığım söner, ruhum bedenden sökülür,
Yüreğime hapsolur acının rengi: mor.
Silemez yel, esip savursa eskimiş anıları,
Kül rengi, sis rengi Ankara sokaklarından...
Bir bir düşse de tozlu, soluk resimler,
Nereye gidersem gideyim, gelecek ardımdan.
Halil Kumcu
27 Haziran 2019 / Perşembe / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.