Şiirden geriye kalan satırlar:
Sararan yapraklar değil; umutlar dökülür kaldırıma.
Hayatın son mısrası, çoğu zaman yarım bırakılır.
Aynı sokakta yürürüz; ben gölge, sen uzak bir ışık.
Soğuk adım adım değil; içten içe gelir insana.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Sararan yapraklar değil; umutlar dökülür kaldırıma.
Hayatın son mısrası, çoğu zaman yarım bırakılır.
Aynı sokakta yürürüz; ben gölge, sen uzak bir ışık.
Soğuk adım adım değil; içten içe gelir insana.
SOĞUK NEFESSİZLİK
Sisin gölgesinde kaybolur,
Buz gibi havada acıtan şarkılar.
Gökyüzünde belli belirsiz bir güneşle,
Kapımı çalar sensizlik, ağzına kadar.
Ellerim düşer kalbinden,
Ardı sıra suskunluk aralıksız.
Aynı kaldırımda rengimiz sarı,
Yaprak yaprak dökülür itirazsız.
Kar taneleri saçlarıma tutunur birer birer,
Birer birer toprağa düşerken düşlerim.
Bir uçurumun kıyısında,
Sokak lambalarıyla yaşar giderim.
En uzun gece ve kapım aralık,
Bembeyaz bir günde kaybolacağım.
Son mısrasındayım hayatın son deminde,
Soğuk nefessizliğe giderim adım adım.
Halil Kumcu
15 Aralık 2019 / Pazar / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.