Şiirden geriye kalan satırlar:
Papatyaya sorulan her soru, kalbe yöneltilmiş bir kurşundur.
Rüyalarımın yatağı dikenli; uyusam kanarım.
Dilin soğuduğu yerde kalp donar.
Her papatya masum değildir; bazıları ayrılığı fısıldar.
Sevmek, kendini ateşe verip ışık beklemektir.
PAPATYA
Yürek yürek üstüne,
Papatyaya bel bağladı gözler.
Hiçbir hayale sığmadı,
Bir bir soldu taç yaptığım çiçekler.
Şakaklarımda öldü kelebekler.
Şimdi volkan yağmuruna tutsak yüreğim,
An geldi güneş açmadı saçlarında.
Bir demet mutluluğa sığmadın,
Kıyametim kopar her son yaprakta.
Taş oldun, yeşermedin toprağımda.
Esiri oldu kırmızı güller, nemli sözlerin,
Demir gibi soğuk dilin, nefesimi keser.
Rüyalarım kâbus yatağında mahkûm,
Yanar dilde, söz delik deşik eder.
Tek tek düğümlenir, çürütür, küle döner.
Halil Kumcu
6 Ağustos 2020 / Perşembe / Bartın
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.