Şiirden geriye kalan satırlar:
Geçmiş dediğin, insanın içine gömülmüş ikinci bir mezarlıktır.
Mazi, aynaya baktığında gözlerini senden önce kaçırandır.
Babasızlık, takvim yapraklarında değil, gecenin en sessiz saatinde büyür.
Her hatıra biraz suç ortağıdır kalbin.
Ömür dediğin, iki ölüm haberi arasına sıkışmış kısa bir şaşkınlıktır.
Dün dediğimiz şey, bugünümüzü kemiren görünmez bir kurttur.
MAZİ
Sana dair ne varsa bende,
Maziye karıştı, hayal oldu.
Belleğim bir rüya, bir hülya,
Istırap verdi, gül gibi soldu.
Akıp giderken bir anlık ömrüm,
Tek tek gözlerimde kaldı şimdi.
İhtiyarladı ruhum, söndü vücudum,
Göçtü babam, amcam daha dün gibiydi.
Gözlerim kayar üzerine,
Açılır önüme, silik renkleriyle.
Hüznün kaynağı geçmiş,
Kum üstüne yapılmış şekliyle.
Olmuş ve olacak arasına sıkışmış,
Hatıralar gölgesinde.
Günün birinde tümüyle,
Kıyametim kopar penceresiz evlerde.
Geride bıraktıklarım aynada,
Gönül kitabıma yansıdı.
Bir girdaptaki niceleri,
Bir tek kopyasıyla elimde kaldı.
Halil Kumcu
18 Nisan 2020 / Cumartesi / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.