Şiirden geriye kalan satırlar:
Dünya büyük bir sahne değil; ustaca kurulmuş bir aldatmacadır.
İnsan çöldeki suyu değil, kandırıldığı umudu arar.
Kumdan kuleler değil, içindeki çocuk yıkılır önce.
Hakikat, insanın yüzüne tokat gibi iner; mazeret kabul etmez.
Bazı pişmanlıklar zamana değil, vicdana yazılır.
KOCA BİR YALAN
Sonsuzluğa uzanan dakikaların içinde,
Hayatın derinliklerine atıldı düşler.
Derin bir hüzne battı o sözlerin,
Eski bir taş gibi, daha da dibe çeker.
Bir anlık yaşamda, bin yıllık pişmanlık...
Gözlerinde hep bir gurbet duygusu var.
Öyle bir sessizlik çöker ki yüzlere,
Çöldeki her el, bir yabancıya çıkar.
Yalandır dünya, gerçeklerin gölgesinde,
Birden kurutur dalında solan gülü.
Çakıl taşları üzerinde gezinen hayaller,
Kumdan yapılmış kulelerde yüklü.
Şimdi, üşüyen kuşların kanatlarında,
Bir bir söner ufuktaki o resimler.
Göğe tutulmuş bir aynadayım,
Sensizlik, bir mızrak gibi deler geçer.
İçimde, buz gibi koca bir boşluk...
Bu dünya, anın içindeki an kadar.
Güzel, süslü rüyalarım vardı benim de,
Koca bir yalanın içinde çürüdü o anlar.
Halil Kumcu
19 Temmuz 2019 / Cuma / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.