Şiirden geriye kalan satırlar:
Hayat benim değilmiş gibi yaşıyorum; ama acısı tam bana göre.
Aynadaki çizgiler yaş değil, yenilgidir.
Umut iflas edince, insan kendi mahkemesinde yargıç olur.
Hayat geç kalmış bir özür gibi duruyor önümde.
Ben bu masalda kahraman değilim; hayatta kalmaya çalışan bir dipnotum.
KADERİMİN SERABI
Geç kalmakla erken gelmişlik,
Teneşirle bekler kupkuru bir çeşmede.
Hayatı hiç tanımamış bir ben var,
Çaresizce bağırır ıstıraplar içinde.
Düşünceler bozuk, eski rüyalar ise zalim.
Derine daha derine düşüyorum, kaldı ki,
Gözaltında birkaç çizgi manasızca bakar.
Yaşadığım bu hayat benim değil mi ki?
Kaderimin serabı, kötü bir masal.
Kurduğum bütün hülyalar iflas etti.
Sanki bir şey mümkünmüş gibi,
Çocukluğumun ayak sesleri de terk etti.
Zindanda uyanan ümitsiz hastayım.
Neden penceremi kamçılıyor yolculuk?
Bu zillet tufanında boğulan biçare,
Ölüm kati, herhangi bir saatte son soluk.
Halil Kumcu
16 Ekim 2019 / Çarşamba / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.