Şiirden geriye kalan satırlar:
Gözlerim diken diken; bakışlarım sürgünde.
Aşk, hazan ekiminde filiz vermeye çalışan inatçı bir tohumdur.
Kül dediğin şey, bir zamanlar göğe yükselen ateşin susmuş hâlidir
Gözlerimdeki duman dağılmıyor; yangın içeride sürüyor.
Aşk, en çok gururdan kan kaybeder.
Sevda bir kere yanar; sonrası hep is kokusudur.
KÜL
Yüreğime batan gül,
Hazan ekiminde soldu.
Diken diken dolan gözlerim,
Dal dal bir sevda uğruna kurudu.
Ötme bahçemde bülbül,
Dikenin yakar, içimde durur.
Şu Ankara’nın taşı,
Bir de yaşı, güneşle kavurur.
Eser bir rüzgâr sonra,
Gönül dağım dağlanır.
Düşer yaprak gülistana,
Bir yağmur tanesiyle ağlaşır.
Kan revan kalbim,
Küle döner aşkınla.
Bir daha çiçek açmaz,
Vuslatı boğazıma dizer toprakla.
Halil Kumcu
12 Ekim 2019 / Cumartesi / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.