Şiirden geriye kalan satırlar:
Gözlerin, şiirlerimi kurşuna dizen en güzel infazdır.
Aşk bazen ezan vakti çöker; insanın içini secdeye yatırır.
Yüzyıl değişir, acının alfabesi değişmez.
Kader dediğin, aynı yarayı başka şehirlerde kanatmaktır.
Hicret, insanın kendi kalbinden göçmesidir.
HÜZZAM ŞARKILAR
Sol yanımda hasretlik var,
Düşlerim deniz ardı ülkelerde.
Türküler sevdana kanat çırpar,
Şiirlerimi öldürür gözlerinde.
Hüzünle yüklü ışığım sönerken,
Kalbimin tam ortasına çakılırsın.
Ölümden de acı içimdeki çığlıkla,
Yüreğime alev alev kazınırsın.
Ayazı vurur yüzüme kasımın,
Yalar geçer sabah ezanındaki çağrıyla.
Ne kaldı ki ikimizden geriye,
Ne kaldı ah ile vah’tan başka bu yüzyıla?
İçim ürperir çocukluğumdan beri,
Ölümü hatırlatır bembeyaz çarşaflar.
Düş kırıklıkları hıçkırıklarda boğulur,
Hicreti soluksuz bırakır yaralar.
Sardıkça büyüyen bir yangının içinde,
Nereye gitsem seni çizer kaderim.
Kurduğum hayaller hüzzam şarkılara dolanır,
Hasretle çarpar ecel gibi dilime beklediğim.
Halil Kumcu
26 Ekim 2019 / Salı / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.