Şiirden geriye kalan satırlar:
Yaralarımız, zamanla değil; sevgiyle iyileşir.
Geçmiş, ömrün ipliğine takılan taş gibidir; taşır, sürükler, yorar.
Kalp, bir anıyı taşımaya devam ettikçe ağırlaşır, yorulur.
Yalnızlık, gözün altındaki yaşta ve ardındaki sessizliktedir.
DÖNGÜ
Hep geç kalırım gitmelere,
Aklım kalır, gönlüm kalır.
Gün gün eksilirim dünden,
İplik iplik taş gibi boğaza takılır.
Kalbime ağır gelen anılar kalır,
Beklerim, tamamlarsın diye.
Yürüdüğümüz karlı yollarda,
Her adımda ah der giderim, çekmeye.
Neyim ben, ölü mü diri mi?
Gözlerin varken ardımda,
Sen buna gitmek mi diyorsun?
Düşlerin kalır orada, olmasan da.
Nedeni niçini yoktur,
Dalıp dalıp uzun susarım.
Gözünün altında yaşım var,
Ardında sessiz bağırışlarım.
Rüzgârın insafında başım,
Her sonbaharda çiçeklerim.
Bir döngüyle sararır, solar, kurur,
Bir nefesle bir donar, bin eririm.
Halil Kumcu
17 Aralık 2020 / Perşembe / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.