Şiirden geriye kalan satırlar:
Gurbet, kalbin kendi evinde misafir kalmasıdır.
Bir ayrılık gelir, ömrün harflerini yerinden söker.
Yoksunluk, kalbin en uzun cümlesidir.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Gurbet, kalbin kendi evinde misafir kalmasıdır.
Bir ayrılık gelir, ömrün harflerini yerinden söker.
Yoksunluk, kalbin en uzun cümlesidir.
BEYHUDE
Kışı yaşıyor kalbim,
Paramparça, kırık dökük...
Kanatsız uçabilir mi bir serçe?
Gelen gidene yük.
Boğazımda küskün bir düğüm,
İçimde onulmaz bir acı...
Dünya dediğimiz gurbet,
Bir tatlı tebessümle, iki güzel sözde hancı.
Dal kırık, daldaki gönül yıkık...
Sözler dökülür içten hiçe.
Bir taş düşer ki hikâyeye,
Lambadaki alev üşür ürkekçe.
Bir ayrılık, bir yoksunlukla,
Hayatın çizgisi eğilir, bükülür.
Hadi bana eyvallah...
"Ömür, ne boş geçtin sen!" derken dökülür.
Güneş buz tutar, ölü bakar,
Körü körüne üşürüm kalbinde.
Ta derinlerde bir ateş yanar...
Ne yağmur ne rüzgâr hepsi beyhude.
Halil Kumcu
30 Ekim 2019 / Cumartesi / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.