Şiirden geriye kalan satırlar:
Kırgınlık, kalbin küflenmiş kapısıdır; açsan acı, kapasan yalnızlık dolar.
Hayat dediğin, birkaç resim ve bir avuç pişmanlıktan ibaret kalır.
Geçtim dünya üzerinden… yıkıla yakıla değil, eksile eksile.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Kırgınlık, kalbin küflenmiş kapısıdır; açsan acı, kapasan yalnızlık dolar.
Hayat dediğin, birkaç resim ve bir avuç pişmanlıktan ibaret kalır.
Geçtim dünya üzerinden… yıkıla yakıla değil, eksile eksile.
GEÇTİM DÜNYA ÜZERİNDEN
Acılar omzumda, uzun uzun ağlar;
Kırgınlıklar, kızgınlıklar üstümde yük.
İçime bir damla gözyaşı dökülür,
Yaralar deşilir, kan damlayarak çürür;
Kesif toprak kokusu gelir, bölük pörçük.
Dönsem çürüyeceğim, gitsem tükeneceğim.
Çaresiz, toprağa düşen can tenden vazgeçti.
Çökertti yüzümü, gazap atı ağarttı saçlarımı;
Kalbimin derinliklerine sessiz çığlıklarımı,
Sisli düşünceler, kül ve yanık odun kokusu ekti.
Hayat, avudan acı dolu nefeslerden ibaret;
Ucu görünmeyen karanlık tüneller içindeyim.
Ölüme yatar gibi yatıyorum her gece,
Umutlar yabancı, birer birer söndü sinsice;
Avuçlarımdan düştü birkaç anı, birkaç resim.
Hikâyemin düğmeleri derin kuyularda,
Yaralı çocukluğum yargılıyor tüm geçmişimi.
Ruhumun kuytu köşelerine saklandılar,
Bağırıyor yerinden, avazı çıktığı kadar;
Çakır ayaz soğuğun bağrında kuruttu dilimi.
Kelimeler suskun; dil kılıçtan keskin.
Anamın karnında bulduğum huzur…
Tükendi sayılı günlerim, sayı hesabıyla;
Geçtim dünya üzerinden, yıkıla yakıla;
Kâh kavurgan güneş, kâh çakır ayaz olur.
Halil Kumcu
9 Nisan 2019 / Salı / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.