Şiirden geriye kalan satırlar:
· Şiir, ruhun dile dökülen gözyaşıdır; bazı acılar sadece mısralarda son bulur.
· Yokluk, varlıktan daha çok yer kaplar insanda.
· İnsan yaşlandıkça günler değil, hatıralar ağırlaşır.
· Geçmiş dediğin, insanın omzuna asılmış görünmez bir tabuttur.
· İnsan kendi hikâyesinden kaçamaz; en uzak yolculuklar bile kalbe geri döner.
· Ömür dediğin şey, sonunda bir hatıraya dönüşen uzun bir vedadır.
SON BULUR
İçime döktüğüm yarım şiirler,
Kavurur sol yanımı yaş aldıkça.
Dilde bir bir kuruyan yetim sözler,
Pak alnım kirpiğimle yaşlandıkça;
Yaralar, dikiş izlerime siner.
O uzun yaş örtüsü mezar taşım,
Usandı artık gözyaşı dökmekten.
Ölüm döşeğimde tabut tanığım,
Hayat denilen aynaya benzeyen,
Senden bana yadigâr son durağım.
Geçmişinle tüter yalnızlığımda;
Ne belli bir yerim var ne de yurdum.
Anlamsızlaşıyor her şey zamanda;
Ardın sıra sürünüp gidiyorum;
Bir doğdun, bir battın yalan dünyamda.
Sensiz yaşamak bir hüner değil ki;
Yürek bedenden yorgun bu aralar.
Bir çığ gibi büyür içimde sanki,
Hiç devası olmayan hastalıklar,
Kah öldürür Halilî’deki seni.
Hep seni sayıklar son makam taşım;
Kimden soram yokluğun hesabını.
Çocuk gibi ağlar, yas tutmaz mıyım?
Neylerim ilk aşk, ilk göz ağrısını;
Vurur göğsüme, dibe çakılırım.
Aklıma değip geçen sesin çatlar;
Bir boşlukta yapayalnız, çaresiz.
Batık bir aşktan o enkazın çıkar,
Kaçıp gitsem hikâyemden izinsiz;
Titrek bir kandil ışığı yargılar.
Bir soluk bu kadar upuzun olur;
Doğduğum gün başladığım o ölüm.
Gelir, elli üç yılımı susturur;
Tozlu eski bir takvime gömdüğüm;
Biter… ve beyaz bir düşle son bulur.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Sevgili okur, bilir misin? İnsanın içine döktüğü kelimeler bazen yalnızca kendine aittir; başkası anlamasa da fark etmez. Ben de bu şiirle yıllarımın yükünü, yarım kalmış düşlerimi ve bitmeyen bir hasreti paylaşıyorum seninle. Her dizeyi okurken dur, nefes al ve düşün: Bu satırlar sadece benim değil, belki senin de sessizce taşıdığın bir hüznün yankısıdır.
Unutma ki ölüm bile son değil, sadece bir düşün beyaz sayfası… ve orada buluşur her suskunluk, her aşk, her özlem. Ve eğer bir gün elini kaldırıp sayıklar gibi “bitti” dediğini duyarsan, bil ki bu bitiş bir son değil, başka bir başlangıcın habercisidir. Okudukça hisset, hissettikçe yaşa ve yaşadıkça yaz… Çünkü şiir, bir insanın yalnızlığında bile umutla nefes almasını sağlayandır.
27 Temmuz 2023 / Ankara / Perşembe
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.