Şiirden geriye kalan satırlar:
· Geçmişin gölgesi, bugünün aynasında görünür.
· Kader çarkı durmaz, insan döner onunla.
· Yalnızlık, insanın en sadık yol arkadaşıdır.
· Ölüm, sessiz bir misafirdir; kimseyi uyarmaz.
· Her gözyaşı, bir hatırayı taşır.
Şiirden geriye kalan satırlar:
· Geçmişin gölgesi, bugünün aynasında görünür.
· Kader çarkı durmaz, insan döner onunla.
· Yalnızlık, insanın en sadık yol arkadaşıdır.
· Ölüm, sessiz bir misafirdir; kimseyi uyarmaz.
· Her gözyaşı, bir hatırayı taşır.
İNSAN
Bir bilmece gibi kalbi esrarlı,
Bir muamma olarak doğar insan.
Kum saati gibi yüz bin manalı,
Baharsız yazda yaşar çoğu insan.
İlk gençliğin kaygısızlığı eylül,
Bu düğüm ne kul olabilir ne kül.
Can gelir, alın yazısıyla gönül,
Karanlığa bir tünel kazar insan.
Unutulur, hiç var olmamış halde;
Hiçliğin amansız olduğu yerde.
Bu yol, gurbetten başka bir gurbete,
Kimsesizliğe ah vah eder insan.
Tutsaklığın sesi, sonsuz bir boşluk,
Takatsiz titreyen nefeste soluk.
Yitik, belirsiz bir anlam hem donuk,
Aynaların gözünden düşer insan.
Bil ki hayat, ölümün başlangıcı;
Hep önünden geçip gider mezarcı.
Çayırlar habersiz kurur kiracı,
Maziye dönmek için çok geç insan.
“Keşke biraz daha yaşasaydım” der,
Vakitsiz hasret kokan pencereler.
Gittikçe yalnızlaşır, ömür biter;
Tabuta bakar göç dediğin insan.
Zaman geçer, yol gitgide kısalır;
İdam sehpasından mahkûm bağırır.
Rüya gibi günler zihne dolanır,
Pişman olur ceza gününde insan.
Günün birinde gömülür nihayet;
Bir avuç toprak, mayası maharet.
İlahi bir katre su, bir çiğnem et;
Kemiğe giydirilmiş pıhtı insan.
Gözlerimde kaldı sevda karası,
Kalbimde saklı eski hatırası,
Serserice döner kaderin çarkı,
Halilî sessizce göç eder insan.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Sevgili okur; biliyorum, bu dizelerde kendi iç yolculuğunu bulacaksın. Hayat bazen acımasız, bazen şaşırtıcıdır; ama unutma, her insanın kalbinde bir bilmece, yüreğinde bir sır vardır. Ben sadece kalemimle o sırları fısıldadım. Okurken kendine bak, geçmişine, kırgınlıklarına, umutlarına… Belki bir yerlerde sen de Halilî gibi sessizce göç ediyorsun, belki de hâlâ umutla bekliyorsun. İnsan, işte böyle bir yolculuk: Yanlışlar, pişmanlıklar, sevinçler ve sessiz vedalar… Ama unutma, her ne yaşarsan yaşa, insan yüreği hâlâ sevgiyi taşır. Bu yüzden okurken gül, hüzünlen, ama sakın kaybetme umudunu. Çünkü her son, yeni bir başlangıca gebedir. Sevgi ve saygıyla…
4 Ekim 2023 / Çarşamba / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.