Şiirden geriye kalan satırlar:
· Yalnızlık, aşkın en acı ilacıdır.
· Kalbine bir kere düşen aşk, hiç gitmez.
· İnsan bazen bir zarfın içinde yıllarca yaşayabilir.
· Bazı hatıralar yırtılmış fotoğraflar gibidir; yarısı sende kalır.
· Unutmak dediğin şey, hatırlamaya başka bir isim bulmaktır.
GÖNDERİLMEMİŞ MEKTUPLAR : GÖNÜL YARASI - l
Dün tavan arasında gezinirken,
Bir mektup buldum; buruşturulmuş, atılmış.
Hayaller oymaya başladı gözlerimde,
Resim vardı yanında, yarısı yırtılmış.
Görünüşe bakılırsa işlediğin cürüm,
Baltayla kellemi uçurtmak.
Bu ağır günaha suçüstü yakalandın,
Gönül yarasını yaşayarak.
Binlerce parçaya bölündüm birden,
Feryat figan edip.
Enseme çivi gibi battın,
Ölüp ölüp diriltip.
İkimizden uzun uzun bahsetmişsin,
"Ben onu çoktan unuttum," demişsin.
Unuttum demekle unutulmuyor be gülüm,
Burnundan fitil fitil geldiğini de göreceksin.
Aşk acısının ilacı yok;
Kalbine bir kere düşmeye görsün.
Sımsıkı yakalar ölümcül bir hastalık gibi,
Göğüs kafesin ateşle sıvazlanır büsbütün.
Ağzını açsan alevi görünür,
İnsanın ciğerlerine kadar bastırır.
Adeta içinden püskürür, ağlatır,
Durup durup kendini hatırlatır.
Çok eskiden kırılmış bir kemik gibi,
Her yağmur yağdığında sızlatır.
Sonsuza kadar süren bu kanama,
Gerçek bir dram yarasıdır.
Kan ağlamak bu olsa gerek dersin,
Ya delisindir artık ya ölü, gerisi ıvır zıvır.
Hayatının en zayıf noktasından,
Habis gibi gövdene yayılır.
Unuttum demekle unutamazsın gülüm,
Sen beni ömrünce unutamazsın vesselam.
Yalnızlığın başkentinden şimdilik bu kadar,
Kanayan vicdanına binlerce selam.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Sevgili okur, belki sen de hayatında hiç gönderemediğin bir mektup saklamışsındır. Yazılmış ama postaya verilmemiş… Söylenmiş ama karşılığını bulamamış sözler vardır ya; işte insanın en çok canını yakan da onlardır. Çünkü bazı duygular konuşulmadıkça bitmez, yalnızca içimizde büyür. Bu şiiri yazarken aklımda tek bir şey vardı: İnsan bazen bir mektubu değil, aslında kendi kalbini buruşturup bir kenara atar. Sonra yıllar geçer; bir gün bir çekmeceyi, bir sandığı, bir hatırayı karıştırırken o kalp yeniden eline gelir. İşte o zaman anlarsın… bazı aşklar gerçekten bitmemiştir, sadece susmuştur. Ama sana şunu söylemek isterim sevgili okur: Gönül yarası dediğimiz şey, yalnızca acı değildir. Aynı zamanda insanın sevme kudretinin de kanıtıdır. Bir insan yaralanabiliyorsa, demek ki bir zamanlar gerçekten sevmiştir. Ve inan bana, gerçek sevgi insanın içinde kolay kolay ölmez. Belki o mektuplar hiç gönderilmedi. Belki o sözler hiçbir zaman söylenmedi. Ama yine de kalbin bir yerinde küçük bir ışık yanmaya devam eder. Çünkü insanın en büyük gücü, yeniden sevebilme ihtimalidir. Eğer bir gün sen de geçmişten kalma bir mektup bulursan, onu hemen yakıp atma. Bir süre elinde tut. Belki o kâğıdın arasında, senin unuttuğunu sandığın bir umut saklıdır. Unutma sevgili okur: Aşk bazen yaradır, doğru… Ama insanı insan yapan da o yaranın içinden yine de sevgi çıkarabilmesidir.
13 Kasım 2023 / Pazartesi / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.