Şiirden geriye kalan satırlar:

 

·         Aşk, dilin gülerken bile dudaklarından kan akıtmasıdır.

·         Yalnızlık bazen kendi cehennemimizdir.

·         Acı, kalbin dilidir; kelimeler yetersiz kalır.

·         Gönül, kendi sancısını hep yanında taşır.

·         Ayrılık bir rüya olsaydı, insanlar uyanamazdı.

·         İçine diken ekerler, kalbini parçalarlar; buna da hayat derler.