Şiirden geriye kalan satırlar:

 

·         Unutmak istedikçe, hatıralar dizginlenemeyen bir ata dönüşür.

·         Yarayı zaman değil, kabulleniş sarar.

·         Ayrılık, kalbin kendi içinde sürgüne gönderilmesidir.

·         Ayrılık dediğin şey bir at gibidir; bir kere koştu mu, geri dönüp bakmaz.

·         Ayrılık en çok geceleri konuşur; gündüzleri ise susar.