Gözlerine bakmadan edemediğime,
Şimdi gönül ağrısı desem…
Dayanılır gibi bir şey değil bu,
Nasıl anlatsam, nerelere gitsem?
Gün olur da bir gün,
Bu öykünün de sonuna gelinirmiş.
Canımı yakan varlığın,
Dilime bir hoş çakalla demirlenirmiş.
Hiç de hoş kalmadı,
Şuracıkta atan kalbim.
Hangi halini desem,
Kaskatı kesilir benzim.
Benim acımı toprak alır artık,
Samanlık seyran değilmiş.
Bir dilim ekmek, bir iki zeytin,
Dünlerimdeki yoksunluğuna değermiş.
Anımsamakta bile güçlük çekiyorum,
Silinir sesin, yüzün, ellerin…
Yıldızlar bir gün söner, aşk biter,
Unutur unutulur yine de ölmezsin.
Bir gün anlar insan, sevmek de yetmezmiş,
Kırılan gönül, bir daha tütmezmiş.
Aşk biter, ama izi kalırmış derinde.
Ne sen, ne ben… bu hikâye bitmezmiş,
Ve sonra susarsın…
Bir fotoğraf kalır, solgun bir anı…
Bir sızı gibi adını anımsatır her sabah,
Susmak bile yakar bazen insanı.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Biliyor musun? Sevgi her zaman yeterli değil, bazen en çok sevdiklerin bile uzaklaşır. Kırılır gönüller, susar diller; geriye sadece hatıralar kalır. Ama unutma ki her bitiş bir öğretidir; her acı, yürekte bir iz bırakır ve bizi biraz daha olgunlaştırır. Aşk biter belki, ama izleri silinmez; bir fotoğraf, bir söz, bir sessizlik… İşte o izlerle yaşamak, bazen daha değerli kılar hayatı. Ben sana bunu anlatmak istedim; belki sen de kendi hikâyende bir yer bulursun, kendi acını ve güzelliğini keşfedersin. Ve işte tam o noktada, şair ile okur bir anlığına buluşur; sessizce, kelimelerin arasında…
13 Eylül 2023 / Çarşamba / Ankara