Şiirden geriye kalan satırlar:

Özgürlük bazen yalnızca hayal kurabilmektir.

Trajedi ile komedi arasında asılı bir figüranım ben.

Yalnızlık, en kalabalık orkestrada bile tek başına çalan keman gibidir.

Hayat bir film karesi; çoğu sahne sessiz geçer.

İnsan kendi hikâyesinin seyircisi olur.