Şiirden geriye kalan satırlar:
Toprak, ekmeğin anasıdır; bazen de babaların mezarı.
Yürek, toprağın içindeki taşlardan daha sert acıları taşır.
Kömür karası eller, en temiz duaları taşır.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Toprak, ekmeğin anasıdır; bazen de babaların mezarı.
Yürek, toprağın içindeki taşlardan daha sert acıları taşır.
Kömür karası eller, en temiz duaları taşır.
NOLAYDIM
Sıladan geçtim ben, lala,
Çeşmi cihan bu mu ola?
Gel yârim, son kez yanıma,
Helalleşelim aşk ola.
Masalsı diyarda, gülüm,
Şu yalan dünyadan göçtüm.
Kömürden gün daha kara,
O yerin altında ölüm.
Olanlar, kalana olur,
Gülleri solana olur.
Ne söylense boş beşiğe,
Yarın bakmışsın geç olur.
Babalar can vermiş kolsuz,
Yüreği yara çocuğuz.
Kelebekten farksız ömür,
Bugün varız, yarın yokuz.
Tamamen kara gözlerim,
Ölüme güler neylerim.
Gül benzi solmuş yârimi,
Kazma kürekle gömerim.
Bir dua kara diyardan,
Karanlığı kazanlardan.
Dile acıyla okunur,
Bartın’da yerin altından.
Ah nolaydım, vah nolaydım,
Unutulmuş yâr olaydım.
Keşke senden önce gitmiş,
Aşkından ölmüş olaydım.
Ah nolaydım, vah nolaydım,
Sensizliğe düş olaydım.
Gözyaşında boğulurken,
Halilî görmez olaydım.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Sevgili dost, bu dizelerde sadece aşk ve kayıp yok; içinde yaşadığımız hayatın acısı da var. Amasra’daki maden kazasını düşünün… Orada can veren işçiler, umut ve hayallerini geride bırakarak toprağa gömüldüler. Her kayıp, yüreğimizde bir boşluk, her ölüm bir sessizlik yaratır. Şiir işte o sessizliği taşımak için yazıldı. Kaybedilenler, unutulanlar ve geride kalanların yorgun gönülleri… Hepsi bu dizelerde yaşar. Sadece bir aşk değil, aynı zamanda hayatın acımasızlığına dair bir ağıttır. Okurken lütfen sadece kelimelere bakmayın. Onların ardında feryat eden, çırpınan ruhları hissetmeye çalışın. Ve bilin ki; her bitiş, her kayıp, yeniden başlamak için bir çağrıdır. Halilî der ki: “Acı paylaştıkça hafifler, yüreklerde unutulmaz ama birlikte taşınabilir.” Hayat acı veriyor, ama umudu da her zaman içinde taşıyor.
26 Şubat 2024 / Pazartesi / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.