Şiirden geriye kalan satırlar:
Bazı imzalar kâğıtta değil, insanın gözünde kurur.
Hayaller yıkılmaz; insan onların altında kalır.
Bir resme bakıp susuyorsan, hikâye bitmemiştir.
Dil sustu mu, kalp bağırmaya başlar.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Bazı imzalar kâğıtta değil, insanın gözünde kurur.
Hayaller yıkılmaz; insan onların altında kalır.
Bir resme bakıp susuyorsan, hikâye bitmemiştir.
Dil sustu mu, kalp bağırmaya başlar.
ISLAK BİR İMZA
Islak bir imza var şimdi nemli gözlerimde,
Kimi zaman pas tutar hani, ağır bir demir gibi.
Ateş olur, her gece kalbime düşer sessizce;
Dökülür damla damla gönlüme, bir kir gibi.
Aklıma gelirsin her gün batımında, ansızın,
Keşkeler içimde sönmez hıçkırıklara boğulur.
Unutmuş gibi yapan ruhum, taze bir yerden kanar;
Dilim lal olur, o asırlık büyük elemde kaybolur.
O an kelebek ömrümü insafsız zamana bırakırım,
Zamana bıraktığım kelimeleri ise bir bir darağacına...
Boğazıma takılır hıçkırıklar, sol yanım fena acır;
Bin defa yalan olduğu, tokat gibi gelir aklıma.
Nerede şimdi o büyük hayallerimiz, hani nerede?
Hepsinin üstünden kirli ve soğuk bir rüzgâr geçti.
Saraylar inşa ettiğim o sıcak avuçlarından;
Bensiz her gün bir resmin, sessizce sonsuzluğa gitti.
Artık ne sen geri dönersin, ne de ben o eski benim,
Islak bir imza kaldı senden, bir de bu bitmez sızı;
Küllerim bile savruldu, bitti o yalan yeminim,
Kader diye sildiğim, aslında ömrümün en kara yazısı.
Halil Kumcu
23 Nisan 2020 / Perşembe / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.