Şiirden geriye kalan satırlar:

 

İki kere iki her zaman dört etmez; işin içine aşk girince hesap şaşar.

Senin adın hüzünse, benim soyadım sonbahar.

Erken düşen kış gibiydin; içimdeki baharı üşüttün.

Ölüm renginde düşler gördüm; hepsinin içinde sen vardın.

Sarı yapraklar gibi savruldum; rüzgârın yönü sendin.