Şiirden geriye kalan satırlar:
İki kere iki her zaman dört etmez; işin içine aşk girince hesap şaşar.
Senin adın hüzünse, benim soyadım sonbahar.
Erken düşen kış gibiydin; içimdeki baharı üşüttün.
Ölüm renginde düşler gördüm; hepsinin içinde sen vardın.
Sarı yapraklar gibi savruldum; rüzgârın yönü sendin.