Şiirden geriye kalan satırlar:
Umut her sabah doğar; ama herkesin penceresine uğramaz.
Yoksulluk cebinde değil, kalbinde başlar.
İnsan bazen parasız değil, hayalsiz kalır.
Sokak kedileri gibi sever bazıları; ürkek, aç ve gururlu.
En büyük yoksulluk, yeniden başlayacak cesareti kaybetmektir.
EYVAH YİNE YAŞAMI ISKALADIM
Ne beklenmedik düşler, sevdalar...
Ne bir tebessüm, ne de bir demli çay kokusu.
Ne var, ne yok ile başlayan,
Bölüşecek ekmekteki küf kokusu.
Umuda bağlanan her doğan güneş,
Yeniden başlamaların gününde de battı.
Nedensiz bir rüzgâr esti birden,
Son ümitler ardımdan öylece baktı.
Dilimdeki şarkı, yüreğimdeki şiir,
Bir çocuğun gözlerinde ağıt oldu.
Eyvah, yine yaşamı ıskaladım,
Gönlüne ektiğim çiçekler bir bir soldu.
Taşıdığım yürek, adım adım ölüyor,
Cebim bomboş, eser yok o histen.
Sokakta yaşayan sahipsiz kedi gibiyim;
Yarınlar hayal, dün de rüyaydı zaten.
Şimdi bütün limanlar kapalı, yollar bitik,
Bir avuç kül kaldı ömrümün yangınından.
Ne ben kaldım geride, ne o eski çocukluk;
Geçtim bu dünyadan, geçtim kendi canımdan.
Halil Kumcu
25 Ağustos 2019 / Pazar / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.