Şiirden geriye kalan satırlar:

 

İnsan, yaşla değil; yarasıyla eskir.

Yol, yürüyeni değil; bekleyeni yorar.

Gurbet, insanın kendi içinden sürgün edilmesidir.

Aynaya baktığında babanı görüyorsan, ömür hızlanmış demektir.

Kelimeler kuruduysa, gözyaşları konuşmaya başlar.