Şiirden geriye kalan satırlar:
Kalbime batan diken değil; adının paslı harfleri.
Gül açmadı diye baharı suçlama; toprağın kalbi kırık.
Kalbim kırk yerinden yaralı; her biri sen diye sızlar.
Aşk, en çok gururun tabutunu taşır.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Kalbime batan diken değil; adının paslı harfleri.
Gül açmadı diye baharı suçlama; toprağın kalbi kırık.
Kalbim kırk yerinden yaralı; her biri sen diye sızlar.
Aşk, en çok gururun tabutunu taşır.
DİKEN YARASI
Bencileyin bir dert,
Gönlümde yanık bir ses,
Ne gül açar, ne de bülbül öter,
Uğrunda sararıp solar nefes.
Kaynar şimdi içimde bir ocak,
Yıkılır yar bağların başıma.
Şu sinedeki dert, dert midir?
Yaprağın düştü efkârlı yaşıma.
Nağmeler bülbül,
Kan revan rengindedir.
Kalbime batan dikenle,
Sözlerin kurşun içindedir.
Masallara dönsem diyorum,
Geçer mi kalbimin kanaması?
Feryat üstüne feryat,
Parça parça kırk diken yarası.
Halil Kumcu
13 Ekim 2019 / Pazar / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.