Şiirden geriye kalan satırlar:
Bulmak, kaybetmeden önce başlar.
Dışarıda bulamadıklarımız, çoğu zaman içimizde saklıdır.
Aramak, bazen cevap bulmamak için yapılan bir ritüeldir.
Her arayış, bir yanıyla kendi öykümüzdür.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Bulmak, kaybetmeden önce başlar.
Dışarıda bulamadıklarımız, çoğu zaman içimizde saklıdır.
Aramak, bazen cevap bulmamak için yapılan bir ritüeldir.
Her arayış, bir yanıyla kendi öykümüzdür.
ARAMAK
Gönül bir yazgıda,
Bir nefeslik ömrün içinde,
Ararken kayboldum,
Bir lokma, bir hırka yok hükmünde.
Arayıp da bulur muyum kendi kendimi?
İçimde bir insan izi, ta yüreğimde.
Ölümden sonra mezara ne hacet?
Bulan mı, kaybeden mi, gör düşte?
Telefon rehberindeki hüsran,
El yordamıyla yol nereye?
Döndüm durdum dıştan içe,
İçten de öte imiş hiçten sevgiliye.
Ne arıyorsam oyum işte,
Neye bakıyorsam gönül gözüyle.
Özümün dikenleri batıyor dilime,
Toprağımı kazanı, toz eyleye.
Halil Kumcu
4 Mart 2021 / Perşembe / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.