Şiirden geriye kalan satırlar:
Hayat, umutlarını kırarak seni terbiye etmeye çalışan bir cellattır.
Her şey biter de, insanın kendiyle savaşı bitmez.
İnsan bazen yürür yürür, bir yere varmaz… çünkü gittiği yer kendisidir.
Kahve soğur, şehir susar, gece uzar… ama acı hep sıcak kalır.
ZİHİN OYUNU
Suçlu sessizlik yalnızlığa büründü,
Umulmadık zamandaki yol aldatıcı.
Yıktı dingin deniz bildik hüzünle,
Karlı gecelerde dipsiz kuyu yaralayıcı.
Dinmeyen öfkenin bedeli,
Geride silinmez izler bırakır.
Üstümü örten gök kubbe,
Belirsiz bir perde gibi yırtılır.
Mazim canlanır zamansız,
Harabe gözlerime kan düşer.
Tek tek ölür hayallerim,
Yüreğim hayatı bırakır, küser.
Gökyüzü kararır, kıyametim kopar,
Peşim sıra takip eder gövdem.
Dizlerim çözülür, omzum çöker,
Zihin oyunu bitti, biter gölgem.
Halil Kumcu
7 Aralık 20218 / Cuma / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.