Şiirden geriye kalan satırlar:
Bak kardeşim… insanın en uzun yolu, kendi içine yürüdüğü yoldur.
Şu kesik çizgiler var ya… ömrün de öyle zaten, yarım yarım geçiyor.
Kalp kalbi görünce akıl geri çekilir; çünkü akıl aşka dayanamaz.
Bütün yollar musalla taşına çıkar, doğru… ama bazı yollar insanı daha yaşarken kefene sarar.
YOLLAR
Karanlık çöktü üstüme,
Yollar uzun ve sessiz,
Yıldızlar kadar,
Yapayalnız ve kimsesiz.
Öylece dalmışım,
Gözlerim boş bakıyor,
Yollardaki kesik çizgilerle,
Ömrüm akıyor.
Sözler mi anlatır her şeyi?
Gözlere neden bakılmaz?
Kalp kalbi gördüğünde,
Akıl başta durmaz.
Şimşek çaktı bir kere,
Bu yağmurlar soğutamaz,
Yanıp kül olmayınca,
Zaten aşk aşk olmaz.
Yol dikenli,
Yüreğime batıyor,
Aşılmaz yolların arifesindeyim,
Kerem’le Mecnun bakıyor.
Yunus’la yan, Mevlana’yla dön,
Öyle çık Şems’in karşısına,
Bütün yollar götürecek sonunda,
Musalla taşına.
Halil Kumcu
29 Temmuz 2018 / Pazar / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.