Şiirden geriye kalan satırlar:
Umut dedikleri şey, fakirin cebine konmuş en pahalı yalandır.
Umut, insanın sırtına vurulan en kibar kamçıdır.
Sofrada ekmek yoksa umut da kuru bir kelimedir.
Şiirden geriye kalan satırlar:
Umut dedikleri şey, fakirin cebine konmuş en pahalı yalandır.
Umut, insanın sırtına vurulan en kibar kamçıdır.
Sofrada ekmek yoksa umut da kuru bir kelimedir.
UMUT
Umudu Kafdağı’nın ardına atmışlar,
Ne yolunu bilen var, ne de izini.
Ara ki bulasın,
Parçalasan da bedenini.
Tamam, umut fakirin ekmeği,
Anladık, yaşayamaz fakir ekmeksiz.
E o zaman bu umut nerede, kime sormalı?
Hangi sofraya konmuş, habersiz.
Birileri doğruyu söylemiyor,
Ya da bile bile ladesi yediriyor.
Umut diye,
Haydi, umuda binelim,
Umut Kaf Dağı’na gidiyor.
Halil Kumcu
28 Ağustos 2018 / Salı / Ankara
Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.