Hayata hep tutunmaya çalıştım,
Zaman zaman küçücük planlar yaptım.
Aklımdaki senli birkaç anıyı,
Körükleyip yorgun kalbime astım.
İkimizi mazi yapan şey neymiş?
Dramlar önceden yazılmış, çizilmiş.
İçimdeki inanılmaz yalnızlık,
Yaşamak zor, anlatmak kolay imiş.
Hayallerim yalan oldu seninle,
Çaresizliği yaşadım yeminle.
Her yolun hesabı var, mizanı var,
Kabri var, mahşeri var, sen sabreyle.
İnanılmaz boşluk var yüreğimde,
Ağır aksak yürürüm ben yine de.
Üç parça bezle gidecek ey yolcu,
Derdin nedir, bunu bildiğin halde?
Er ya da geç bir gün yaşın bağırır,
Baktığın aynada saçın ağarır.
Dramatik bir yalanın avutması,
Kaçınılmaz sonun kara topraktır.
Başlar ve biter, elden bir şey gelmez,
Saniyede değişir her şey, değmez.
Bir şey olur ve bir şeyler yaşanır,
Ölüm dahi çok şey ifade etmez.
Dünyapereste çekecek dert yazdı,
Dilinde de nahoş bir şey bıraktı.
Taş gibi oturdu aşkı vesselam,
O sevgililer dar bir kabre sığdı.
Sevebildiğin kadar sev arkadaş,
Mademki mükemmel bir iş kucaklaş.
Üstünde yıldızlı bir gece varken,
Sevmek çok mükemmel bir iş, yakınlaş.
Bir avuç hayal kırıklığı demiş,
Çok şey ifade etmiyor bu derviş.
Mezar taşında izim kalsa n’olur?
Son pişmanlıklar sonra da vazgeçiş.
Yaşa, tekrarı yok bazı şeylerin,
Hiç uğrana verilen son nefesin.
Çocukluğum şimdi çok uzaklarda,
Ziyan olmuş evvelimde ahirin.
Halil Kumcu
📍Şair Notu: Sevgili dost, bu dizelerde hayatın tüm zorluklarını, yalnızlıklarını ve bazen de yorgunluğunu konuştuk. Bilirsin, yaşam kolay değildir; ama pes etmek de çözüm değildir. Her birimiz, yüreğimizde taşıdığımız acılarla, hayallerle ve umutlarla yürürüz bu yolda. Şiirimde sana seslenirken, aslında kendime de hatırlatıyorum: Sabret, sev, yaşa... Çünkü hayat bir kez verilir, tekrarı yoktur. Umarım satırlar arasında kendi hikâyeni bulur, belki biraz huzur, biraz güç alırsın. Sevgiyle kal…
06 Temmuz 2013 / Saat: 19:13 / Cumartesi / Bartın