Şiirden geriye kalan satırlar:

• Karşıdan geleni “o” sanmak, aşkın en zavallı ama en gerçek hâlidir.

• Bir gün karşılaşıp tanınmamak var ya… insanın içindeki çocuk orada ölür.

• “Son günüm” diye diye yaşamak, ölmeden mezara girmektir.

• Göçmen kuşlara kalp emanet edilmez… çünkü kuş gider, hasret kalır.

• Kalbinde gül biten adam, ölse de yenilmez; çünkü sevda toprağı bile yeşertir.